Mahkum Benliğimiz

Bazen sadece başlamak önemlidir. Gelin görün ki çoğu zaman bizi başarıya ulaştıran kısım devamı olur. Süreklilik çok mühim. Sanıyorum bu konuyu tekrar ediyorum ama çok da emin değilim. Her neyse, pek önemi yok.  Bugünlerde hayat iyiye doğru yol alıyor. Keşke hislerimizi karşılayan kelimeler onları gerçekten aktarmaya yetebilse… Bir düşünceden bahsetmek istiyorum sizlere. Birazdan mevzu bahis olacak şey belki de histir, açıkçası emin değilim. Ne tuhaf değil mi ? Bazen bir şeyin düşünce mi his mi olduğu bile anlaşılmıyor. İlginç doğrusu. Hiç zihninizde zincirler olduğunu ve sizi süregelen, alışılmış davranışların içine hapsettiğini hissettiniz mi ? Evet,sanırım… Evet,evet bu bir his. Sanki kendinizde daha fazlası olduğunu biliyorsunuz da o zincirin halkaları bir türlü açılmıyor gibi.  Bazen yaklaşıyorsunuz, kırılacak gibi oluyor. Ardından tekrar eski formuna dönüyor ve siz o çelik yığınının farkında bir şekilde aynı hayatınızı yaşamaya devam ediyorsunuz. Biliyor musunuz dostlarım ? Umut denilen o şeyi bu zincir laneti sayesinde deneyimliyorsunuz. Evet bir döngüye hapsoldunuz, ama aynı zamanda bunu kırabileceğinizi düşünüyor ve hatta o vaktin yaklaştığını  seziyorsunuz. Beyninizde hissettiğiniz o çelikten zincirler hammaddesi umuttan bir asit sayesinde erimeye başlıyor ve geleceğinizin aydınlık kapısını aralıyor. İşte hislerime isim koyabilseydim bu uzun cümlelerle ancak tanımlanabilirdi. Peki neden başlamak önemlidir ? Dostlarım, açıkça şunu söylemeliyim: ne zaman ki sadece başlayıp yola koyuluyorum, işte o vakit  kahrolası zincirler bu kutsal asit vasıtasıyla erimeye başlıyor ve ben rahat bir nefes alıyorum. Başlangıç bu sebeple çok önemli. İlk tepkimeyi başlatan güdü eyleme geçmemle birlikte doğuyor. Sonrası daha mühim. Keşke size diyebilseydim : evet dostlarım, başlayın ve kurtulun  adeta benliğinizin gardiyanı kesilen bu zincir leşinden. Ah ,evet keşke. Ancak durum hiç öyle değil. Başlangıç sadece bir itme. Reaksiyonun devam etmesi ve halkaların kopup özgür kılınmanız süreklilik sayesinde mümkün oluyor. Eyleme geçmek, ve bunu devam ettirmek… Bunu yapabildiğimiz gün hepimiz kendimizin bütününü tadıyor olacağız. Hep aynı kıvrımların müvadimi sefil reseptörlerimizi olabildiğince şaşırtmak dileğiyle…

0 0 vote
Puanlayabilirsin
Abone olayım
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments